Over de inrichting van het terrein had de gemeente andere ideeën dan de bewoners. Als de gemeentelijke plannen waren doorgevoerd was het terrein nu voor driekwart verhard geweest en zou het groen hebben bestaan uit ‘weinig onderhoud vragende struiken’...
De plannen van de gemeente kwamen ook niet overeen met de wens van de bewoners om het terrein te onderhouden. Pas na een politieke actie versus de toenmalige wethouder lukte het om 'experimenteel' het terrein volledig zelf te gaan beheren.

Een belangrijk uitgangspunt bij het beheer van de Bikkershof is geweest dat zoveel mogelijk alle bewoners er bij werden betrokken.

Hoe gebeurt dat dan?
Bijvoorbeeld door de aanleg van volkstuintjes in de Bikkershof die aan de bewoners verhuurd worden. Daarnaast heeft een aantal bewoners een vaste klus in de tuin: het maaien van het gras, het legen van de vuilnisbakken, het op orde houden van de zandbak en de verzorging van de dieren of het bijhouden van een specifiek stukje van de tuin als de kruidentuin of de boerentuin.

Ook zijn er vaste 'Werkzondagen', waarop met ieder die dat wil in de tuin wordt gewerkt.
Naast het noodzakelijke wieden en snoeien zijn er met de vereende krachten van de bewoners al een flink aantal projecten gerealiseerd. Een mooi voorbeeld daarvan is de leemvijver met zuiverende helofyten.